Vierstroom

Over ons

Blog – Zo trots op mijn werk in de thuiszorg

Nu tijdens de Corona nog meer

“Heb jij de deurkruk aangeraakt toen je binnen kwam?”. “Oei, eerlijk gezegd zou ik het niet weten”. Ik ben bij meneer Öztürk. Zijn geheugen laat het wat afweten. Wij komen om hem zijn medicatie aan te reiken. Meneer maakt zich zorgen over het besmet raken met corona. Natuurlijk was ik mijn handen bij binnenkomst. Meneer heeft het goed voor elkaar, er staat een goed gevuld zeeppompje en keukenpapier voor me klaar.
“Ik maak mij ook zorgen over mijn financiën, die zijn niet meer op orde”. Op dat punt kan ik meneer geruststellen. De casemanager zorgt ervoor dat hij daarbij hulp krijgt. Meneer meldt dat hij de deurkruk gaat schoonmaken als ik weg ben. Geen probleem natuurlijk. Hij bedankt me voor de zorg. ‘Je mag vaker komen hoor’. Fijn om te horen!

Ik ga op weg naar meneer Daalder. “Ik heb voor jullie geklapt hoor, jullie verdienen het. Wat ben ik blij met jullie”. Meneer zit in een rolstoel en heeft veel hulp nodig. Ik ken hem al jaren. “Mijn kinderen en kleinkinderen komen niet meer binnen en ik mag van hen geen boodschappen meer doen. Ze zetten de boodschappen bij de voordeur. Ze zijn bezorgd. Ik ga alleen wel een paar keer naar buiten om mijn sigaartje te roken, dat nemen ze me niet af!”.

Het volgende echtpaar waar ik kom maakt zich ongerust of we wel kunnen blijven komen. Voor dit moment kan ik hen nog geruststellen, maar ik vertel dat we wel kritisch kijken welke zorg misschien wat minder kan of door mantelzorgers overgenomen kan worden. Op die manier proberen we genoeg handen over te houden voor als het nog drukker wordt door de Corona of als collega’s door de Corona uitvallen of elders worden ingezet. We roeien met de riemen die we hebben.

Waar ik ook kom, alles draait om Corona. Bij een flat zie ik een A-4tje met een telefoonnummer hangen. Iemand biedt zich aan om boodschappen te doen voor de ouderen. Dat ontroert me. Maar ik hoop ook dat dat goed gaat, er wordt ook misbruik gemaakt van de kwetsbaarheid van ouderen.

Vanuit de organisatie krijgen we instructies over hoe te handelen. Er is veel ondersteuning en ze zijn trots op ons! Alle schorten, mondkapjes en handschoenen die op voorraad waren zijn ingeleverd zodat ze daar ingezet kunnen worden waar dat het hardst nodig is. Zoals iedereen om mij heen ben ook ik uit mijn doen door alle maatregelen. Wat is dit toch een rare tijd. De zon schijnt, de natuur ziet er prachtig uit en ik zie spelende kinderen op straat. Maar ondertussen zitten we allemaal veel binnen, kinderen gaan niet meer naar school en krijgen les van hun ouders die ook nog eens thuis moeten werken. Deze coronacrisis raakt iedereen, op wat voor manier dan ook.

Maar als ik naar mezelf kijk, dan kan ik alleen maar zeggen dat ik ontzettend trots ben op mijn werk.  Ik waardeer het nu nóg meer dan anders. Ik zie dat ik veel voor anderen kan betekenen. En tussen de cliënten door geniet ik op mijn fiets van de stralende voorjaarszon. Wat wil je nog meer. Voor nu, iedereen heel veel sterkte in deze bijzondere tijd!.

 

 

 

 

Janneke, verpleegkundige in de wijk
Vierstroom Zorg Thuis

 

8 reacties op “Blog – Zo trots op mijn werk in de thuiszorg”

    • Wij werken inderdaad met (chirurgische) mondkapjes als de omstandigheden daar om vragen. We volgen daarbij volledig de richtlijnen van het RIVM, ter bescherming van cliënten en medewerkers.

  1. Ook wij hebben ontzaglijk veel waardering voor de mensen in de zorg!!!Je moet het toch maar vol kunnen houden.Petje af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *