Vierstroom

Over ons

“Eén onbezorgd dagje er tussenuit. Dat heb je als mantelzorger écht af en toe nodig”

VGZ (PARTNERBIJDRAGE) | Een op de zeven mantelzorgers ervaart hun zorgtaak als ‘zwaar of heel zwaar’. Ariette Brandenburg bijvoorbeeld. Sinds haar man vier jaar geleden de diagnose vasculaire dementie kreeg, veranderde ook haar leven dramatisch. “Mijn wereld werd een stuk kleiner, ik heb nauwelijks nog tijd voor vrienden en familie”.

Niet zo lang geleden was de man van Ariette Brandenburg nog een zelfstandige kerel. Samen ondernamen ze van alles. Nu behoeft hij, door zijn slepende ziekte, steeds meer zorg. Ingrijpende zorg. “Dit gaat verder dan een kopje koffie zetten of het avondeten bereiden”, vertelt Ariette. “Er wordt steeds meer van mij geëist. Als mantelzorger blijft er nauwelijks, of zelfs helemaal geen tijd meer over voor vrienden en familie. Of voor een leuke activiteit voor jezelf. Dat vind ik moeilijk, en best benauwend.”

Sociaal isolement

Ariette komt uit een praatgrage familie en bloeit op van contact met anderen. Ze praat én luistert graag. Thuis kan dat eigenlijk niet meer. “Ik kan haast geen zinvolle gesprekken meer met mijn dementerende man voeren. Ik mis de man die hij ooit was. Ik mis het delen van ervaringen, het maken van toekomstplannen. Maar ook het kunnen praten over mijn zorgen. Ik heb behoefte aan iemand bij wie ik ten rade kan, of gewoon iemand met wie ik leuke verhalen kan uitwisselen. Wie niet eigenlijk?”

“Iedere keer ligt er nóg meer op je bord.
Ineens ben je dan mantelzorger.”

Batterij opladen

Je hart kunnen luchten is goed, maar sociale contacten zijn om nog een andere reden belangrijk. Het levert vrolijke momenten op, en daar krijg je energie van. Energie waaruit je kunt putten om de zorgtaak vol te kunnen blijven houden. “Mensen zeggen vaak dat ze met zoveel passie voor hun naasten zorgen. Dat geldt voor mij uiteraard ook, maar het vreet wel energie. Vaak merk je dat pas als het te laat is, dat je geen puf meer hebt. Op zo’n moment ben je verder van huis. Daarom is het van belang dat je als mantelzorger ook goed voor jezelf blijft zorgen.”

Geen zorgen

Eén dagje er even lekker uit zijn: het maakt een wereld van verschil, maar zie het maar eens te organiseren. “Ik kan niet iedereen maar vragen om bij te springen en die zware mantelzorgtaak van me over te nemen. Vrienden en familie krijgen het ook lang niet altijd ingepland. En ik kan pas ontspannen en genieten van een vrij moment als ik zeker weet dat thuis alles goed is geregeld, met iemand die volledig zorg draagt voor mijn man. Alleen dan lukt het me even niet aan de hele situatie te denken.” Een professionele mantelzorger die haar taken een dagje waarneemt, zorgt én ontzorgt dus tegelijkertijd! En hoe besteedt Ariette haar vrije dag het liefst? “Lekker winkelen, een sample sale en een lunch met mijn zus om even bij te kletsen. Maar als ik eerlijk ben, doet de invulling van die dag er eigenlijk niet zo toe. Puur het feit dat ik me even geen zorgen hoef te maken hoe het thuis gaat, dat is eigenlijk het allerfijnst.”

VGZ vergoedt mantelzorg

Als lid van Vierstroom ontvangt u via de collectieve verzekering bij VGZ hulp bij mantelzorg. Met de aanvullende zorgverzekering heeft u recht tot maximaal 25 dagen vervangende mantelzorg. Ook ontvangt u een budget voor een mantelzorgmakelaar, die u regelwerk uit handen neemt. Kijk voor meer informatie op de website van VGZ.

2 reacties op ““Eén onbezorgd dagje er tussenuit. Dat heb je als mantelzorger écht af en toe nodig””

  1. Ik herken veel in dit verhaal. Ook ik ben regelmatig uitgeput, heb geen energie meer en zie geen leuke dingen meer om me heen. Terwijl ik toch een vrolijk mens ben, met veel humor. Toen ik alleen nog maar liep te grauwen en te snauwen heb ik aan de bel getrokken en ben naar de huisarts gegaan. Nu ben ik bij een psychologe die mij helpt om zelf op de been te blijven, want dat is het belangrijkste. Ik wil ook nog plezier in het leven hebben en niet alleen maar zorgen en uitgeput zijn.
    Ik ben 2 jaar geleden naar een schilder cursus gegaan, doe vrijwilligerswerk in een verpleeghuis voor demente bewoners en probeer af en toe een paar uurtjes eruit te gaan om met een vriendin iets leuks te doen. De contacten die ik met de mede cursisten en vrijwilligers heb zijn erg waardevol, hier kan ik mezelf zijn en lachen en praten.
    Mijn man kan wel een paar uur alleen zijn, nu nog.
    Een paar weken geleden heb ik van de gemeente/WMO een indicatie gekregen voor respijtzorg, mijn man ging een week naar een ‘zorghotel’en ik een midweek met vriendinnen naar een huisje in Brabant. Dit allemaal om ‘bij te tanken’. Allebei hadden we het nodig om even niet bij elkaar en in een andere omgeving te zijn.
    Ik vind het ook lastig om te merken dat anderen zich niet kunnen indenken hoe ons leven nu is. Niet alleen heeft mijn man vasculaire dementie maar ook kan hij niet meer lopen, zit in een rolstoel en kan nog wel weg met de scootmobiel. Ook dat zijn enkele ‘vrije’ uurtjes.
    Zelfs onze beste vrienden zien hem maar een paar uur als ze op bezoek komen en dan kan hij zich aardig redden in een gesprek. Als we samen zijn is het een ander verhaal, hij heeft moeite dingen te overzien, vraagt de hele dag hoe laat het is, wat hij/wij nog moet(en) doen, is spullen kwijt, loopt met z’n agenda rond om te bekijken wat hij vorige week heeft gedaan, wat hij nu moet doen, wat er volgende week op het programma staat. Kortom, een ‘normaal’ gesprek is niet mogelijk. Ook zegt hij soms dingen/woorden die ik niet begrijp, omdat hij eigenlijk iets anders bedoelt. Lastig allemaal, ik voel me soms heel alleen, zelfs al heb ik goede vriendinnen die ik al sinds mijn jeugd ken, je wilt ook niet altijd hierover praten en zeuren. Zo probeer ik er nog iets van te maken, het is inderdaad belangrijk om ook aan jezelf te denken en tijd voor jezelf vrij te maken, want hij ‘zorgt’ niet meer voor je.
    Fijn dat er nu meer aandacht voor mantelzorg komt, het lijkt allemaal zo gewoon dat je voor elkaar zorgt, maar de mantelzorger werd vaak vergeten, het vergt veel van je, niet alleen lichamelijk maar vooral geestelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *